Szycie ścięgna dłoni

Podczas operacji chirurg odnajduje uszkodzone końce ścięgna i łączy je przy użyciu specjalistycznych technik szycia chirurgicznego.

Procedura może obejmować:

• odtworzenie ciągłości uszkodzonego ścięgna,
• przywrócenie jego prawidłowego napięcia,
• ocenę sąsiadujących struktur, takich jak nerwy i naczynia krwionośne,
• oczyszczenie rany oraz opracowanie uszkodzonych tkanek,
• rekonstrukcję bardziej złożonych uszkodzeń – w wybranych przypadkach.

Zakres zabiegu uzależniony jest od rodzaju urazu, lokalizacji uszkodzenia oraz stopnia uszkodzenia struktur dłoni.

Leczenie operacyjne najczęściej rozważa się w przypadku:

• przecięcia lub zerwania ścięgna dłoni,
• urazów powstałych w wyniku skaleczenia lub urazu mechanicznego,
• urazów z użyciem narzędzi tnących,
• urazów sportowych lub komunikacyjnych prowadzących do uszkodzenia ścięgien,
• utraty możliwości zginania lub prostowania palców,
• ograniczenia funkcji dłoni,
• uszkodzeń obejmujących głębsze struktury ręki.

Każdy uraz wymaga dokładnej oceny funkcji ręki oraz indywidualnego planowania leczenia.

Przed zabiegiem Pacjent przechodzi konsultację ortopedyczną lub chirurgiczną, podczas której oceniany jest rodzaj oraz zakres uszkodzenia ścięgna dłoni, a także kwalifikacja do leczenia operacyjnego. W zależności od charakteru urazu lekarz może zlecić wykonanie badań obrazowych, takich jak USG lub rezonans magnetyczny (MRI), pozwalających dokładnie ocenić stan uszkodzonych struktur.

Przed planowaną operacją konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych oraz kwalifikacji anestezjologicznej. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, chorobach przewlekłych oraz przebytych wcześniej zabiegach operacyjnych.

W przypadku stosowania leków wpływających na krzepliwość krwi sposób ich przyjmowania przed zabiegiem ustalany jest indywidualnie z lekarzem prowadzącym.

Szczegółowe zalecenia dotyczące przygotowania do operacji Pacjent otrzymuje podczas kwalifikacji oraz przed planowaną hospitalizacją.

Proces powrotu do sprawności wymaga bardzo precyzyjnie prowadzonej rehabilitacji.

Po zabiegu zwykle stosowane jest czasowe unieruchomienie ręki, jednak odpowiednio wcześnie wdrażane są kontrolowane ćwiczenia mające na celu ochronę gojącego się ścięgna oraz odzyskanie funkcji dłoni.

Terapia ręki odgrywa kluczową rolę i wspiera:

• odzyskanie zakresu ruchu,
• poprawę funkcji chwytnej,
• odbudowę precyzji ruchów,
• zapobieganie przykurczom i zrostom.

Odpowiednio prowadzona terapia ręki stanowi jeden z najważniejszych elementów leczenia i w istotnym stopniu wpływa na końcowy efekt funkcjonalny.

Dlaczego szybka reakcja po urazie ma znaczenie?

W przypadku uszkodzeń ścięgien dłoni czas odgrywa bardzo ważną rolę dla końcowego efektu leczenia.

Wcześniejsze wdrożenie leczenia może:

• zwiększyć szansę na odzyskanie funkcji ręki,
• zmniejszyć ryzyko przykurczów oraz zrostów,
• poprawić warunki gojenia ścięgna,
• ułatwić późniejszą rehabilitację i terapię ręki.

Zwlekanie z leczeniem może prowadzić do utrwalonych ograniczeń ruchu oraz konieczności wykonania bardziej złożonych procedur rekonstrukcyjnych.

Co zrobić bezpośrednio po urazie?

W przypadku podejrzenia uszkodzenia ścięgna należy:

• zabezpieczyć ranę,
• ograniczyć ruch uszkodzonej dłoni,
• nie próbować samodzielnie wykonywać intensywnych ruchów palcami,
• jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Szybka diagnostyka oraz odpowiednio wcześnie wdrożone leczenie zwiększają szansę na skuteczną rekonstrukcję oraz odzyskanie funkcji ręki.

Jakich efektów można oczekiwać?

Celem leczenia jest przywrócenie ruchomości palców oraz funkcji chwytnej ręki.

W odpowiednio dobranych przypadkach Pacjenci mogą obserwować:

• odzyskanie możliwości zginania i prostowania palców,
• poprawę precyzji ruchów,
• zwiększenie siły chwytu,
• odzyskanie możliwości wykonywania codziennych czynności wymagających precyzji,
• większą samodzielność podczas codziennych aktywności,
• możliwość powrotu do aktywności zawodowej i codziennej.

Efekt końcowy zależy między innymi od rozległości urazu, czasu wdrożenia leczenia oraz przebiegu rehabilitacji.